Le Tour Utrecht, tu me manques!


Maandag 13 juli. Het had net zo goed een vrijdag de 13e kunnen zijn, zoals vandaag voelde. Het was de eerste rustdag in de Tour de France 2015, tevens exact een week nadat het Tour-circus ons land verliet. Vorige week maandag overheerste nog de adrenaline, de opwinding, de sfeer en energie maar vandaag voelde dat als eeuwen geleden. Waarom ik zeven dagen geleden in zo’n zwart gat viel? Laten we even teruggaan naar het begin.

Enkele maanden nadat ik in 2013 als video reporter met (toen nog) Team Belkin mee was naar de Tour de France, werd de Grand Départ van 2015 in Utrecht aangekondigd. Een van mijn favoriete sportevenementen in mijn geboortestad! Daar moest en zou ik op de één of andere manier deel vanuit maken. Toen al, eind 2013, schreef ik de eerste mails op zoek naar de juiste contacten. Uiteindelijk meldde ik mij aan als vrijwilliger, oftewel Tourmaker voor de dagen van en rondom de Grand Départ.

Maandenlang werd het Tourkoortsvuurtje langzaam opgestookt middels nieuwsbrieven vanuit de organisatie. Le Tour Utrecht voelde vanaf moment één als een enorm groot, heel speciaal event en ik kon niet wachten weer in dat Tour-circus te duiken. Eerder dit jaar kwamen alle Tourmakers (zo’n 1500!) al naar Utrecht om kennis te maken en eind juni laaide het vuur echt op tijdens de inspiratiesessie in het Spoorwegmuseum. Langzaamaan kleurde Utrecht Tourmaker-petrolblauw (of is het nou groen?) en op 2 juli was het voor mij eindelijk zover!

collage1

Al op woensdag 1 juli werd ik ’s morgens véél te vroeg wakker, met van die vakantiekriebels die je vroeger als kind had. Dit was de dag dat ik ’s avonds met een volle koffer naar het ouderlijk huis in Houten zou tijgen, waar vanuit ik heen en weer zou pendelen naar Utrecht. De daaropvolgende dagen ging ik doen wat ik het liefste doe: mij onderdompelen in een sportevenement en daarvan (online) verslag doen. Op donderdag 2 juli tweette ik namens @LeTourUtrecht vanaf een aantal perspresentaties van o.a. Trek Factory Racing en AG2R. Mijn journalistenhart had het goed naar z’n zin daar, hoewel ik er bij de Franse teams niet veel van verstond. Na de ploegenpresentatie ’s avonds in Park Lepelenburg (wát een hoop mensen, wát een toffe show en wát een toppresentator was Herman vd Zandt!) kon ik ’s avonds natuurlijk nauwelijks slapen. Wat was het weer heerlijk om met de Tour bezig te zijn!

collage2

Maar het ging uiteraard om die zaterdag met de eerste etappe, een tijdrit, en de zondag met de tweede etappe die vanuit Utrecht naar Neeltje Jans in Zeeland zou gaan. Al vroeg op zaterdagmorgen zoemde de Tourkoorts door de stad. Niet in de laatste plaats vanwege de hittegolf die had besloten uitgerekend dit weekend ons land aan te doen (mijn Tourmakershirt was halverwege de middag verbouwd tot mouwloze top met V-hals). Nadat ik ’s morgens even had bijgekletst bij de bus van (inmiddels) Team Lotto Jumbo begaf ik mij naar de stad om vanaf daar via Twitter verslag te doen van de sfeer, bijzondere taferelen en de enthousiaste, haast oververhitte fans. Easy peasy. De sfeer was fantastisch! Niet té druk, geen gedoe, iedereen in een goede bui en alles goed geregeld. Ik was trots op Utrecht en trots dat ik hier deel van mocht uitmaken.

collage3

En toen was het alweer zondag en zou het peloton enkele uren later de stad weer verlaten. Maar niet voordat Utrecht nog even extra diep het Tourgevoel in had geademd. ’s Morgens deed ik – wederom via Twitter – verslag vanaf de teambussen. Ik zocht onder andere Tourdebutant Dylan van Baarle op, sprak met de Duitse Gorilla Greipel – kanshebber voor en uiteindelijk winnaar van de rit op zondag -, legde Simon Yates wat extra druk op de schouders tijdens een gesprek over hoe hij in mijn Tourpoule terecht was gekomen en kletste kort bij met Lars Boom. Het was uiteindelijk nog haasten om op tijd bij de start te komen en enkele seconden later was het uitgestorven op de Croeselaan. Gelukkig was de rest van de stad nog in extase, want daar fietste het peloton dwars door die mooie binnenstad, onder de Dom door en over de Oude Gracht. Honderdduizenden uitzinnige mensen genoten intens, of ze nou wielerfan waren of slechts nieuwsgierige fietsleken. Ondanks de dreigende lucht werd er op de verschillende pleinen nog lang nageborreld en op de grote schermen gekeken naar de etappe.

collage4

Aan het begin van de avond zat ons werk als Tourmakers erop en restte ons nog één ding: deze topweek met het allerleukste Tourmakersteam, naar behoren afsluiten. Van de biertjes op de Neude tot de shotjes in café de Kneus (’t is echt waar), rolden we zo de (nog niet helemaal) sobere maandag in. The day after. Maar gelukkig hadden we de Tour nog. En nu is het een Week After en hadden we vandaag géén Tour de France. Een rustdag waar de renners wel, maar ik nog helemaal niet aan toe was. Gelukkig gaan ze morgen weer verder.


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 Gedachten over “Le Tour Utrecht, tu me manques!