Azië Backpacktrip: Week 6 Australië en Maleisië


Woensdag 3 februari vloog ik van Amsterdam via Singapore naar Bali voor mijn twee maanden durende backpacktrip in Zuidoost-Azië. De eerste keer naar Azië en de eerste keer backpacken… de voorbereiding alleen al was een groot avontuur. Na  eerst twee weken Bali vloog ik naar Bangkok voor 2,5 week rondreizen door Thailand. Op 7 maart voegde Mike zich bij mij in Kuala Lumpur om samen door te vliegen naar Australië waar zijn zus en haar vriend momenteel wonen. Na zes dagen bij hen vlogen we weer naar Kuala Lumpur om nog twee weken samen door Maleisië trekken. En dat allemaal in acht weken.

IMG_1239

Dag 37 – Australië, Byron Bay

Hoera, vandaag gaan we naar Byron Bay! Deze plek staat al zo lang op mijn lijstje en het is maar een uurtje rijden vanaf Surfers Paradise. Na weer een goed voedend ontbijt (dat is even wat anders dan de natte ommeletjes in Azië) worden we uiterst onvriendelijk geholpen door de mevrouw van de autoverhuur. We moeten even wat prijzen vergelijken maar daar heeft mevrouw geen tijd voor hoor. Ze heeft genoeg te doen dus we moeten maar gillen als we een beslissing hebben genomen. Zodra we besluiten bij haar te huren, wordt ze ineens poeslief. Schijnt normaal te zijn hier in ‘Surfers’. Afijn, we hebben uiteindelijk een auto en Ruben rijdt voor het eerst aan de linkerkant. Met wat (ongevraagde) hulp en aanwijzingen van zijn medepassagiers doorstaat hij zijn vuurdoop met glans en komen we begin van de middag aan in het prachtige Byron Bay. Wat een verschil met Surfers Paradise! Het strand is groot, de golven minder wild en het dorpje is ronduit fantastisch. De meest heerlijke hippiewinkeltjes, leuke caféetjes, alleen maar kledingwinkels met boho-kleding… ik wil hier nooit meer weg en al mijn spaargeld spenderen.

We pakken wat zon mee op het water, Mike en Ruben voelen zich weer even kleine jongetjes in de hoge golven en we smullen van Mexicaanse taco’s voor de lunch. We wandelen wat door het dorp, zonnen nog wat meer op het strand aan de andere kant van het dorp en rijden aan het eind van de middag naar de vuurtoren. Deze staat bovenop een klif die uitsteekt in de zee. Vanaf hier heb je prachtige uitzichten, zeker zo tegen zonsondergang aan. We komen zelfs op het meest oostelijke puntje van het Australische vaste land! Na een hemels ijsje (mango en frambozen sorbet yay!) in het dorp, rijdt Mike ons veilig weer terug naar Surfers Paradise waar Ruben een heerlijke Spaanse tortilla voor ons maakt. Ondertussen besluit ik dat ik zeker nog eens terugga naar Byron Bay.

IMG_1306

Dag 38 – Australië

Was het gister een stranddag, vandaag is het een natuurdag. We pakken de auto en rijden een klein uurtje het binnenland in waar de omgeving totaal anders is dan aan de kust. Bergen, groen, tig National Parks… We rijden eerst Mount Tambourine op waar we een trail lopen door de jungle. Het is een beetje vochtig want het heeft geregend, dus ik zit al snel onder de modder. Bij het riviertje spoel ik mijn voeten dus even af, lekker fris! Maar als ik eenmaal terug bij de auto even mijn sandalen en voeten ga afspoelen onder de kraan, ontdek ik een bloedzuiger op mijn voet. Iehl! Hij is nog klein gelukkig, dus hij zat er nog niet zo lang op. Naja, hebben we dat ook weer meegemaakt. Schone sandalen weer aan en hup de auto in.

We stoppen voor een “koffietje” bij een soort traditioneel Pools/Duits restaurant dat een prachtig uitzicht over de vallei heeft. Onze Iced Coffees blijken zowat een compleet dessert te zijn en als ze op zijn, blijken ook de ronvliegende Lorikeet-vogels het erg lekker te vinden…

We zetten de trip voort richting Springbook National Park maar komen eerst nog langs de dam. Daar willen we even gaan zitten om te lunchen als ik wat kriebel voel op mijn voet. Onbewust reik ik mijn hand om te krabben, maar dan voel ik iets glibberigs. IEHL! Dit keer zit er een dikke vette bloedzuiger op mijn voet. Blijkbaar had ik mijn sandaal niet goed genoeg afgespoeld en heeft deze rakker het afgelopen uur ongestoord zijn gang kunnen gaan. Getver. Sandalen in vochtige jungles, dat doen we niet meer. Eenmaal van de schrik bekomen en gevuld met lunch komen we uiteindelijk aan bij een trail waar de Natural Bridge te zien is. Een soort brug die is uitgesleten in het gesteente, waar een grote waterval doorheen valt. Heel mooi! Na een lange, mooie rit door de natuur terug naar Surfers duiken we nog even de jacuzzi en de sauna in en ’s avonds eten we fantastische burgers bij een hip restaurant. Lopend door Surfers Paradise by night, zie je alle feestgangers. De rokjes kunnen niet korter, de hakken niet hoger en de mannelijke spierbundels niet dikker. Niet echt onze crowd, maar wel grappig om te zien.

IMG_1397

Dag 39 – Australië

Na weer zo’n heerlijk gezond en uitgebreid ontbijt (Ruben maakt elke ochtend een fruitshake voor ons, yum!) komen we aan bij Currumbin Wildlife Sanctuary. Een groot park waar enorm veel wildlife te zien is. Ze vangen hier ook zieke dieren uit de omgeving op en als ze beter zijn worden ze weer teruggezet. We schieten tientallen foto’s van de luie koala’s en knuffelen met de kangaroos! Wat een bijzondere dieren zeg. We zien ook enorme krokodillen, tree kangaroos, wallabies, allerlei reptielen, dingos en nog veel meer. Onze korte Australië-experience is compleet!

Na het wildlife zoeken we een mooi strandje op waar we nog wat van de zon genieten, rijden wat door de kustdorpjes aan de Gold Coast en drinken de heerlijkste cappuccino bij Max Brenner. Thuis willen we eigenlijk gaan BBQ’en met de roommates van Kim en Ruben en een vriend van hun, maar helaas begint het keihard te regenen. Dan maar take-out. Ook lekker en hartstikke gezellig met zijn allen op het balkon, flessen wijn erbij… genieten!

Dag 40 – Australië –> Maleisië

Vandaag is alweer onze laatste dag bij Kim en Ruben, boehoe! We zouden het liefst willen blijven en net als zij een baan zoeken. Hier kunnen we best een tijdje wonen. Voor nu doen we dat nog even niet, maar wie weet in de toekomst! We besluiten deze laatste dag lekker rustig aan te doen. Het is helaas geen strandweer, maar een luie zondag is ook wel eens lekker. Mike en ik pakken onze backpacks weer in, we doen nog een laatste wasje, het luchtbed wordt weer opgeborgen en we doen lekker rustig aan. We vliegen pas vanavond om half 10 dus hebben nog even. We besluiten om ’s middags naar de film te gaan dus pakken we de tram naar een noordelijker deel van de Gold Coast. Ruben laat ons kiezen tussen de fims Dead Pool en nog iets.. ik weet van beiden niet waar ze over gaan, maar aan de geluiden die ik hoorde toen Mike de trailers keek, gaat mijn voorkeur uit naar Dead Pool. Pas als we in de zaal zitten en werkelijke ELKE trailer vooraf gaat over superhelden, besef ik me dat we naar een superheldenfilm gaan kijken. Hmmm. Als ik dat had geweten… Maar goed, we zitten er nou toch. Uiteindelijk blijkt Dead Pool hartstikke grappig en Ryan Reynolds een niet-alledaagse superheld met humor. Zo verbreed ik nog eens mijn horizon!

Eenmaal terug in het appartement maakt Ruben een laatste heerlijke tortilla voor ons. We genieten nog even extra en dan is het alweer tijd om naar het vliegveld te gaan. Afscheid nemen is stom en al helemaal nu! We hebben een super week gehad met Kim en Ruben en in korte tijd toch een goed stuk van Australië kunnen proeven. Nu op naar het volgende avontuur.

IMG_1444

Dag 41 – Kuala Lumpur

Om 4 uur ’s morgens landen we op Kuala Lumpur. We hebben zowaar een beetje geslapen want het vliegtuig was maar halfvol. We konden dus allebei “languit” over een hele rij. Tegen half zeven zijn we bij ons hostel in China Town, waar iedereen natuurlijk nog slaapt. Onze kamer kunnen we uiteraard ook niet in, maar er is wel een soort living room waar we even kunnen chillen. We slapen een uurtje en stappen om 8 uur de stad tegemoet. Eerst maar eens ontbijten met een grote fruitsmoothie en de Lonely Planet erbij. We lopen over de nog stille Central Market richting Merdeka Square en vergapen ons aan de afwisselende architectuur. Alles staat hier door elkaar. Van historisch koloniaals tot strak modern en Arabische invloeden, heel bijzonder! Maleisië is overwegend Islamitisch dus er lopen veel vrouwen met hoofddoeken en burka’s, maar je ziet ook veel andere religies. Het ene moment loop je langs een moskee en vervolgens langs een enorme Hindu-tempel.

Lunchen doen we in China Town bij een verborgen schattig caféetje en bij de inmiddels wakker geworden Central Market zien we talloze kramen met lokale authentieke kunst, souvenirs en kleding. Daarna kunnen we eindelijk inchecken en onze kamer op. Net als we de backpacks neerzetten begint het buiten keihard te regenen en te onweren. Net op tijd! We zijn best moe door de nachtvlucht dus de regen geeft ons de vrijbrief om even een dutje te doen. Maar niet te lang want als het weer droog is, stappen we gauw op de metro richting de Petronas Towers. Deze staan in een ander deel van Kuala Lumpur en we ontdekken meteen dat dit een totaal andere wijk is dan China Town. Hier voelen we echt de grote wereldstad die KL is. Hoge gebouwen, moderne shopping malls, brede wegen… We komen langs een kledingwinkel waar we eigenlijk slechts even willen kijken, maar een uur later met een volle tas naar buiten lopen. Zowel Mike als ik slagen goed!

20160314_172650

Buiten kijken we onze ogen uit bij de Petronas Towers ook wel de Twin Towers genoemd. We willen eigenlijk naar boven maar komen erachter dat dit op alle dagen van de week kan, BEHALVE op maandag. Helaas, helaas. Dan maar bewonderen van de buitenkant. Voor een tijdje observeren we de vele mensen rondom de fontein bij de torens en natuurlijk de grote fonteinshow die ook wel het ‘water orchestra’ genoemd wordt. Inmiddels is het begin van de avond aangebroken en hebben we honger. Sinds we er vanmorgen achterkwamen dat het Hard Rock Café om de hoek van de torens zit, loopt het water ons al in de mond. De rest van de reis doen we wel weer lokaal eten, vanavond smullen we van een burger en chicken tenders YUM!

Dag 42 – Kuala Lumpur –> George Town, Penang

Kuala Lumpur hebben we in één dag wel een beetje gezien dus we besluiten vandaag meteen door te reizen naar het eiland Penang. We hebben veel goede verhalen gehoord over dit eiland en zijn stad George Town dus we zijn benieuwd. Ons busticket is inclusief gratis transfer van ons busstation naar de nieuwe bus terminal buiten de stad. Bij de counter aangekomen drukt de mevrouw ons 4 Ringgit in de hand, voor de “gratis” transfer die zo komt. Na een half uur worden we naar een bushalte gedirigeerd waar we gewoon een lokale bus in moeten stappen. En moeten betalen voor een kaartje dus. Voor zover de gratis transfer.

Eenmaal bij de nieuwe, moderne bus terminal aangekomen, lopen we braaf naar de gate en het platform dat op ons ticket staat. Ter plekke blijkt op de schermen nergens onze bus te staan. Vreemd, maar inmiddels kan dit me allemaal geen stress meer bezorgen. Van tevoren was ik, als enorme control freak, een klein beetje bang dat ik helemaal niet tegen dit soort situaties zou kunnen. Nu, na ruim zes weken onderweg te zijn, ben ik misschien iets té overtuigd dat het allemaal wel goed zal komen. Van Mike moet ik toch maar even gaan vragen of we wel goed zitten. “Gewoon hier wachten, deze bus komt niet op het bord”, krijg ik te horen. Ik vind het prima, maar Mike gaat toch maar even bij elke arriverende bus kijken of die toevallig naar Penang gaat. Natuurlijk komt het uiteindelijk allemaal goed en komt er een bus die zegt ons naar Penang te brengen. We ploffen neer in de meest luxe en grote busstoelen die ik ooit heb gezien. Wat een ruimte! Daar houden we het wel een uur of zes in vol.

20160315_190207

Ondanks dat de mensen van de busorganisatie ons van tevoren verzekerden dat deze bus zou stoppen IN George Town, doet ‘ie dat natuurlijk niet. We stoppen bij een busstation zo’n 20 minuten buiten de stad, waar we een taxi pakken die we met een Spaans stel delen. Het is inmiddels al tegen het eind van de middag dus na het inchecken bij ons hostel gaan we gauw weer naar buiten. Wat een leuke stad is George Town! Prachtige koloniale gebouwen, alle huizen hebben van die leuke luiken en de straten zitten vol met schattige hipstercafé’s. Hoewel, die zitten niet in Little India natuurlijk. Hier schalt de muziek uit de speakers en komen de spices je tegemoet. Een stukje verderop zit je in China Town en overal komen toeristen op van die vierpersoons fietskarren je tegemoet. Per toeval komen we bij een jetty, waar er veel van zijn in George Town. Een enorm lange steiger met allemaal kleine huisjes en winkeltjes, zo kleurrijk en schattig!

Tegenover de jetty zit een food court waar we eigenlijk vooral locals zien. We besluiten hier te gaan eten dus lopen eerst langs ieder van de dertigtal stalletjes om te kijken wat ze hebben. De allerlaatste is een Japanse stal, dus ga ik voor een goed bord sushi en Ebi Tempura (en dat allemaal voor maar 7 euro) en Mike gaat voor een traditionele claypot met rijst en kip. Het smaakt allemaal fantastisch en we besluiten ter plekke om hier morgen weer te gaan eten.

Dag 43 – Penang

Over ons hostel kunnen we eigenlijk niks goeds zeggen, dus loop ik ’s morgens even de straat door naar een guest house verderop. Ziet er een stuk beter uit en is nauwelijks duurder. Verkassen dus. Daarna ontbijten we bij één van de hipstercafé’s met fietsen aan de muur en huren een scooter bij Happy Ken. Happy Ken praat een beetje gek en lijkt wat in de war maar kan hoofdrekenen als een gek. We krijgen volgens hem zijn allerliefste scooter, hij geeft haar een kusje en een blessing en staat erop zelf onze helmen bij ons op te doen. Na extreem duidelijke instructies dat we BINNEN de witte lijnen moeten parkeren, laat hij ons gaan.

IMG_1468

Na vele scooterritten als bestuurder, mag ik nu lekker achterop zitten en navigeren. Mike weet wel hoe hij zo’n tweewieler moet besturen. We cruisen richting de heuvels waar de enorme Chineze Kek Lok Si Tempel staat. Al van ver zien we hem liggen, wat een gigantisch complex met een ENORME Buddha die uitkijkt over George Town! We wandelen hier een uurtje rond, bewonderen de mooie architectuur, de kleuren, de beelden en de bizarre souvenirswinkeltjes. Ik kniel en buig eventjes in een stille tempel voor Buddha, terwijl Mike grinnikend toekijkt. Na een afsluitend ijsje rijden we naar Penang Hill, maar komen er daar achter dat scooters en auto’s niet naar boven mogen. De hike omhoog duurt zo’n twee uur, het is f*cking steil en de gevoelstemperatuur 45 graden. Doei. Chillen met de apen in de Botanical Garders lijkt ons een beter plan. En een strandwandeling daarna ook. We cruisen op de scooter lekker langs de kust en eenmaal terug in George Town zoeken we ons food court weer op. Wéér smullen!

Op moment van schrijven zijn we alweer een paar dagen verder, maar door de volle dagen kom ik steeds niet toe aan schrijven. Volgende week lees je waar we nu zijn en wat we nog op Penang gedaan hebben!

Lees ook mijn eerdere verslagen van deze reis:

Week 1 – Bali
Week 2 – Bali
Week 3 – Thailand
Week 4 – Thailand
Week 5 – Thailand en Australië

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *