Azië Backpacktrip: Week 5 Thailand en Australië


Woensdag 3 februari vloog ik van Amsterdam via Singapore naar Bali voor mijn twee maanden durende backpacktrip in Zuidoost-Azië. De eerste keer naar Azië en de eerste keer backpacken… de voorbereiding alleen al was een groot avontuur. Na  eerst twee weken Bali vloog ik naar Bangkok voor 2,5 week rondreizen door Thailand. Op 7 maart voegtdeMike zich bij mij in Kuala Lumpur om samen door te vliegen naar Australië waar zijn zus en haar vriend momenteel wonen. Zes dagen bij hen en daarna nog twee weken samen door Maleisië trekken. En dat allemaal in acht weken.

IMG_0872

Dag 30 – Koh Lanta

Vandaag is het tijd om te verhuizen! Demi en ik lopen 50 meter van onze oude hut naar Bee Bee’s, waar de baas er niet blijkt te zijn. De rest van het personeel weet niets van dat wij vandaag een hutje zouden krijgen dus dat gaat soepel. Eén van de jongens belt zijn baas, die het zich in eerste instantie ook niet kan herinneren. Ik krijg hem aan de telefoon en fris zijn geheugen op: gisteravond stonden we hier, remember? Oh ja, die twee meisjes. Pfjieuw. En zo is het dan geregeld.

Processed with VSCO with acg preset

We zetten onze backpacks neer, huren een scooter en gaan het eiland verkennen. We vragen nog om een goede scooter met wat vermogen want we hebben gelezen dat er flink steile heuvels zijn op dit eiland. Ze verzekeren ons dat deze scooter ons twee prima boven kan brengen. Eenmaal onderweg blijkt natuurlijk het tegenovergestelde. De meeste heuvels komen we, met moeite, op maar halverwege de steilste geeft scootscoot het op. Terwijl andere scooters ons voorbij zoeven, draaien wij ons maar weer om. Tijdens onze rit zien we overigens prachtige verlaten strandjes, viewpoints met schommels en hele brutale apen.

IMG_0987

Nadat we de westkust zijn langs geweest, kruisen we het eiland over naar Old Town; een schattig klein dorpje aan de oostkust. Aan deze kant is geen strand maar wel heel veel huizen met veranda’s en steigers boven het water. Het is vandaag bijzonder heet én er is vandaag nergens op het eiland electriciteit. Iets met onderhoud ofzo. Op heel Koh Lanta smelten dus honderden ijsjes in de vriezers, niemand heeft Wifi, in alle winkels is het donker en  op straat is het vrij stil. Er klinkt nergens muziek of het geluid van een blender. Fruitshakes kun je dus wel vergeten. En airco natuurlijk ook. We zoeken een tentje om te lunchen, maar alles aan het water is vrij duur. Totdat we een heel simpel restaurantje zien met misschien twee tafels die in een soort woonkamer staan. Niet heel aantrekkelijk maar de kaart en de prijzen staan ons wel aan. Een vrouw komt naar buiten en zegt ons dat ze ook tafels achter heef met seaview. Echt? Nou dat zien we graag! We worden dwars door het huis geleid, door de keuken, de badkamer, een rommelkamer en helemaal achterin door een deur waarna we op een heerlijke veranda met zes tafetjes staan. Op het water! Een lunch met uitzicht!

Nadat we een tijdje op dit plekje hebben gezeten, pakken we de scooter weer en rijden helemaal naar het noorden naar Saladan. Hier is het meest te beleven overdag want dit is het plaatsje waar de boten aankomen. Een slimme vrouw heeft een grote batterij onder haar stalletje waardoor ze wel fruitshakes kan maken, hoera! We struinen wat langs de winkeltjes, ik pas 23 verschillende jeans shorts zonderr succes en aan het eind van de middag zijn we er wel klaar mee. Terug naar Bee Bee. Daar aangekomen staat de baas daar met een geschrokken gezicht: helemaal vergeten dat jullie nog zouden komen! Ik weet niet zeker of hij nou een grapje maakt of serieus is… gelukkig blijkt hij gewoon een gevoel voor humor te hebben en staat onze hut voor ons klaar. Met twee hangmatten voor de deur van waaruit je zo de zee ziet. It’s paradise.

IMG_0956

Dag 31 – Koh Lanta

Over vandaag kunnen we eigenlijk heel kort zijn. Eigenlijk wilden we vandaag gaan zeekayakken, maar er iets met vrijdagen en moslims waardoor de tour niet gegeven wordt. Dan gaan we vandaag maar volledig ontspannen op het strand. Of naja, in een hangmat in de schaduw dan want in de zon smelt je binnen 10 minuten weg. Rond half vier wordt de zon wat minder sterk en besluit ik het te proberen. Even bikkelen en na een kwartiertje zweten, afkoelen in het water. Hoewel, afkoelen is en beetje lastig. Het water is minstens zo heet als de luchttemperatuur. Alsof je thuis in een heet bad stapt. Bizar! Na zonsondergang gaat Demi een stukje hardlopen (bikkel) en lees ik nog wat in de hangmat. Jep, hangmatten zijn m’n nieuwe lievelings. Ik denk erover om thuis mijn bank de deur uit te doen en een hangmat op de hangen. Super handig als je bezoek krijgt natuurlijk.

IMG_1146

Dag 32 – Koh Lanta

Vandaag gaan we dan eindelijk kayakken! Deze tour had ik al een tijdje terug op internet gezien met enthousiaste recensies op Tripadvisor en we hebben er dus heel veel zin in. De dag houdt in dat we op zee gaan kayakken rondom twee kleine eilandjes ten oosten van Koh Lanta Noi waar onder andere zeegrotten zijn. Klinkt tof! In werkelijkheid worden we eerst met een longtailboot naar Koh Phee ofwel Skull Island gebracht. Dit eiland heet zo omdat de vorm van een schedel in de rotsen staat, door uitgesleten grotten. Hier gaan we eerst een stuk klimmen. Soms is het wat steil maar over het algemeen prima te doen en boven heb je prachtig uitzicht vanuit de Skull Eyes. Lekker klimmen en klauteren, Demi en ik vermaken ons prima!

IMG_1033

Na dit klimavontuur is het dan eindelijk tijd om te kayakken. We worden naar het tweede eiland, Koh Talabeng, gevaren waar onze kayaks klaar liggen. Vol goede moed vertrekken we, en na tien minuten komen we bij een klein wit strandje dat alleen bestaat als het eb is. Het verbindt twee delen van het eiland. Het is een klein paradijsje maar het verbaast me toch dat we hier onze kayaks alweer uit moeten. Lunchtijd, blijkbaar. Ik dacht dat we op een kayaktrip waren? Maar goed, dit plekje is zo mooi dat iedereen eerst een half uur bezig is met foto’s maken en zwemmen. Dan staat de uitgebreide Thaise lunch voor ons klaar. Rijst met allerlei gerechten, kip, vis en tofu, heerlijk! Krijg je in Nederland een paar kleffe bolletjes met kaas en ham, hier krijg je bij elke excursie een hele rijsttafel. Na de lunch zijn we allemaal wel weer klaar om te gaan, maar onze guides lijken nog geen aanstalten te maken. Ze liggen wat te chillen en hebben de grootste lol terwijl ze salto’s vanaf de boot maken. We moeten blijkbaar wachten tot het helemaal eb is.

IMG_1135

Na wat voelt als uren mogen we eindelijk de kayaks weer in en dan begint het echte werk. We gaan de open zee op! Dat is toch wel andere koek dan de rustigere waters tussen de eilandjes. We kayakken ons een ongeluk het hele eiland rond. Aan de andere kant meren we aan bij een grote grot. Spannend, denken we. We zien een enorm hoge en steile wand, waartegen een touw met autobanden hangt. Daar moeten we dus naar boven. Don’t worry, big pool at the top! Verzekeren onze guides ons. Dus klimmen we op blote voeten, in bikini naar boven. Er zijn slechts twee hooflampjes mee en boven wordt het steeds donkerder, smaller en steiler. We moeten ons door de meest krappe openingetjes wurmen en vragen ons af hoe we in vredesnaam ooit weer beneden komen. Het wordt zo krap en donker dat iedereen het haast een beetje eng begint te vinden, de meesten zitten inmiddels onder de wonden en sneeën.

Zo donker was het in de grot...

Zo donker was het in de grot…

Nadat we ergens op ons zij tussen twee wandjes zijn geschoven staan we dan eindelijk in die ‘big pool’. Het is pikkedonker dus we kunnen het alleen zien wanneer ik een foto met flits maak en uiteindelijk als de guides er zijn met hun zaklampjes. Na weetikveelhoelang zijn we eindelijk allemaal in de pool aangekomen en willen de guides nog een beetje chillen, maar wij kunnen niet wachten om weer naar buiten te gaan. En wetende dat we dezelfde weg weer terug moeten, zien we nog niet helemaal in hoe we daar gaan komen. Uiteindelijk lukt het ons en waren we nog nooit zo blij om daglicht te zien… Het was niet de kayakdag die we hadden verwacht, maar zeker wel een groot avontuur.

20160306_115201

Dag 33 – Koh Lanta –> Krabi

Al vroeg verlaat Demi het eiland om verder te reizen, terwijl ik pas later vanmiddag word opgehaald. Nadat ik mijn backpack heb ingepakt duik ik dus nog even een paar uur in mijn favoriete hangmat aan het strand. Na de lunch staat er een mini van voor me klaar, die me in een paar uur naar Krabi brengt. Terug naar het vaste land. Het is jammer om dit eiland weer te verlaten, maar ik heb enorm veel zin om naar Krabi te gaan. Dat is namelijk de plek vanwaar ik morgen naar Kuala Lumpur vlieg, waar ik Mike eindelijk weer zie!

20160306_174142

Halverwege de middag kom ik aan in Krabi waar ik van plan ben mijn overschot aan Thaise Baht te spenderen. Op naar de winkelstraten dus. Rond vijf uur komt langzaamaan de Night Bazaar op gang. Honderden stalletjes met eten, souvenirs en kleding staan in een rij. Met de gedachte dat ik nog een paar duizend Baht heb om uit te geven, vergeet ik spontaan om af te dingen (dom). Ik koop een kort broekje (eindelijk één zonder olifanten gevonden), handgemaakte leren slippers (die na 500 meter lopen, eigenlijk nogal te wijd blijken voor mijn voeten) en een mini-dromenvanger. Vervolgens zet ik mijn zinnen op sushi. Al weken leef ik heel budgetbewust, en sushi is hier relatief duur, maar vanavond mag het. Op Google Maps vind ik een Sushi restaurant om de hoek van mijn guesthouse, dus slof ik daarheen op mijn veel te wijde nieuwe slippers. Hoera, sushi gevonden! Zo sluit ik geheel niet in stijl mijn laatste avond in Thailand af. Terug in mijn kamer wens ik Mike een goede vlucht, die staat al bij de gate op Schiphol. Van excitement kan ik nauwelijks slapen, ieder uur check ik de flight tracker waar zijn vliegtuig is…

Dag 34 – Krabi -> Kuala Lumpur -> Australië

Mijn wekker staat om half 6, maar die heb ik niet nodig. Om vijf uur ben ik klaar wakker, Mike staat op Doha net op het punt om zijn tweede vlucht te boarden. Nog een paar uur! Mijn retedure taxi brengt me naar Krabi Airport en AirAsia brengt me naar Kuala Lumpur. In Maleisië kennen ze duidelijk geen rijen en volgordes want bij de immigratie staan honderden mensen door elkaar en iedereen dringt voor. Later blijkt dat voordringen hier hartstikke normaal is…

Gelukkig betekent die lange wachtrij bij immigrations, dat de tijd tot Mike z’n vlucht landt weer korter is. Hij komt aan in de andere terminal van Kuala Lumpur Airport dus op een rustig tempo loop ik wat langs de winkeltjes, pak ik de Express Train naar de andere terminal en bekijk ook daar rustig de winkeltjes. Precies rond de tijd dat Mike landt, sta ik bij de aankomsthal. Iedereen die de deuren door komt, bekijk ik aandachtig maar steeds is het hem niet. Uiteindelijk vindt Mike z’n tas het leuk om als één van de laatsten op de band te komen en na vijf kwartier staren naar de schuifdeuren is daar dan eindelijk m’n lief. Hij heeft er al twee vluchten op zitten, maar we zijn nog niet klaar voor vandaag.

Na een paar uur op het vliegveld, wat eten, wat rondwandelen en heel veel bijpraten stappen we in het volgende vliegtuig; Australië here we come! We hebben een nachtvlucht en hopen wat te kunnen slapen, maar na in ongeveer elke houding te hebben gezeten en gelegen, geven we het op. Dan maar brak (en in Mikes geval, heeeeel erg jetlagged). Vandaag was zoals je merkt, een fotoloze dag.

20160310_085009

Uitzicht vanaf het balkon van Kim en Ruben

Dag 35 – Australië, Gold Coast

Om 8 uur ’s morgens landen we op het vliegveld van Gold Coast waar Kim ons staat op te wachten. Wat een wereld van verschil met de landen waar ik de afgelopen weken ben geweest. Het lijkt heel erg op Amerika, en iedereen spreekt een taal die ik versta! Kim en Ruben wonen hier voor enkele maanden om tijdens hun wereldreis even te kunnen werken voor ze weer verder gaan. Ze wonen in een super mooi appartement, vlakbij het strand van Surfers Paradise. Er is een zwembad bij, een jacuzzi en een sauna.. awesome. Hoewel we vrij moe zijn, moeten we vooral voorkomen dat Mike in slaap valt vanmiddag. Dus lopen we een rondje door Surfers Paradise en na de lunch ploffen we neer bij het zwembad. Tot het avondeten ontspannen we met zijn vieren in de jacuzzi waarna we naar het hotel gaan waar Kim werkt. Er zit een heel leuk restaurant bij waar ze op dinsdag Taco Tuesday houden. De tacos kosten dan maar 3 dollar! En ze hebben zelfs glutenvrije tacos. Voor nog geen vijftien dollar per persoon hebben we een heerlijk maar voor Australische begrippen goedkoop diner. En daarna… vallen Mike en ik al vroeg als een blok in slaap.

Dag 36 – Australië, Gold Coast

Ondanks Mikes jetlag slapen we heerlijk uit. Kim en Ruben zijn vanmorgen de deur uit dus hebben we de tijd om even te acclimatiseren en rustig op te staan. Voor vanmiddag verrast Kim ons met een surfles! Want als je in Surfers Paradise verblijft, moet je natuurlijk wel een golfje pakken. Ooit, lang geleden heb ik eens een surfcamp gedaan maar het is duidelijk dat surfen niet hetzelfde is als fietsen. De Australische golven blijven maar komen en voordat je goed en wel klaar staat om een golf te pakken, ben je eerst vijf keer teruggesleurd door zijn voorgangers. Toch lukt het me een paar keer om te staan, zij het met moeite. Dat in tegenstelling tot Mike, die gewoon een natuurtalent blijkt te zijn. Keer op keer staat ‘ie op de plank, alsof het helemaal niet moeilijk is. Hartstikke trots en een tikkeltje jaloers juich ik hem toe. Dat is pas een manier om je eerste bezoek aan Australië te beginnen!

Eenmaal terug bij het appartement zijn we redelijk gesloopt van de intensieve les dus duiken we weeer de jacuzzi in. Wat een luxe is dit! ’s Avonds hebben we een heerlijke barbecue aan het zwembad. Want zoals overal op straat en in de parken hier, staan er ook op dit terrein barbecues die je gratis mag gebruiken. We eten zelfs een stukje kangaroovlees! Nu zijn we echt ingeburgerd.

Inmiddels zijn we al een paar dagen verder dan woensdag maar vanwege alle activiteiten had ik geen tijd om eerder het verslag te schrijven! De rest van onze avonturen in Australië lees je dus volgende week.

p.s. meer Australië-foto’s volgen later!

Lees ook mijn eerdere verslagen van deze reis:

Week 1 – Bali
Week 2 – Bali
Week 3 – Thailand
Week 4 – Thailand


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Azië Backpacktrip: Week 5 Thailand en Australië